Dag 12: 27 augustus 2008 – Trois-Rivières - Montreal

Na een (veel te veel)bewogen nacht met Thorben in bed, genoten van een uitgebreid ontbijtbuffet in het hotel (want door onze zoektocht naar een kamer met babybed waren we er nier meer in geslaagd om nog op restaurant te gaan gisterenavond).
Vandaag zetten we terugtocht verder naar Toronto en besluiten toch nog een tussenstop te maken in Montreal, omdat deze stad ons toch wel beviel en om nieuwe schoenen te kopen voor Jan, want die hebben het ondertussen al begeven.
Deze keer verblijven we in het centrum van de stad in Rue Sherbrooke, het zakendistrict van Montreal en the place to be voor shoppers. De Brabants zijn vandaag nogal lui en besluiten een rustpauze in te voeren, terwijl Jan de stad verder ondersteboven haalt voor zijn nieuwe schoenen. Een paar nieuwe voeten zijn misschien ook aangewezen.
Een duik in het zwembad van het hotel werkt verwikkend bij deze hitte, jaja wij kunnen weer genieten van zo'n 25° en volle zon. Je zou haast vergeten dat het hier in de winter tot -30° vriest en bedolven is onder meters sneeuw. Het zal ook zo zijn charmes hebben...

Dag 11: 26 augustus 2008 – Sainte-Anne-de-Beaupré - Trois-Rivières

Weeral een dag gepasseerd, time flies when you're having fun en het weer heeft er weer zin in.
Vandaag gaan we de weide natuur in voor een tocht naar "Les Sept-Chutes", blijkbaar nogal spectaculaire watervallen. Na de Niagara Falls zijn we natuurlijk wel al wat gewend, we zijn eens benieuwd...
Op weg ernaartoe passeren we de ski-hellingen van Mont-Sainte-Anne, nogal drukbezocht in de winter, maar nu valt er haast geen toerist te bespeuren, behalve die 5 verloren gelopen Belgen, jaja nog steeds 5. De lysterie-bacterie mag hier dan al 15 doden geëist hebben, maar wij blijven overeind, zelfs een vliegramp meer of minder kan ons niet deren, hopelijk ;-)
Het lijkt hier zeer verlaten en twijfelen zelfs of de watervallen de moeite waard zullen zijn, maar we wagen de tocht van 5 km naar de watervallen toch maar. Een smal en hobbelig paadje in de bossen, waar Thorben in zijn bolide maar niet genoeg van lijkt te krijgen, leidt ons naar de apotheose. Ongelooflijk mooi en dit in the middle of nowhere, zelfs weinig toeristisch gekend. Jullie mogen zelf maar oordelen.
Van al dat water moet Anne, natuurlijk weeral plassen, want die zit met de plasziekte sinds zaterdag en mag elk kwartier naar het toilet hollen, zeer praktisch als je op rondreis bent. Maar no worries, dat probleem is weeral opgelost na het drinken van hopen cranberry juice en de antibiotica van Thorben.
's Avonds blijkt het zoeken van een motel met babybedje een ware uitputtingsslag en na anderhalf uur belanden we dan in een hotel in Trois-Rivières, halverwege Quebec en Montreal, zonder babybed. Het wordt Thorben zijn eerste nacht in een groot bed naast de mama, ik zal maar zwijgen over het verloop van de nacht...

P.S. 1 Hilde, die Canadian heb je die graag bruin of blond? Of één van elk, nu je ook de betekenis van Bibendum kent :-)
P.S. 2 Yves en Isabel, mochten jullie een palet champagne kunnen verschepen naar Canada, dan zouden we eventueel wel overwegen nog wat langer te blijven

Dag 10: 25 augustus 2008 – Tadoussac - Sainte-Anne-de-Beaupré

Vandaag maken we ons dus op voor een boottocht richting Saguenay Fjord om walvissen te gaan spotten. Blijkbaar een zeer geliefd gebied bij de beestjes omwille van de grote voedselvoorraad en die hebben ze wel nodig, want blijkbaar kunnen ze per dag 2 ton voedsel verorberen en wat kost ne kilo vis tegenwoordig al niet?!?
Tegen de middag schepen we vol verwachting in, deftig aangekleed want het weer is sinds gisteren wat omgeslagen en we moeten het momenteel stellen met zo'n 18° en een stevige zeebries erbovenop. Thorben lijkt wel een bibendum (sorry Hilde geen reclame).
Na korte tijd merken we reeds de eerste fonteintjes op zee op en jaja we krijgen zelfs een walvis te zien. Je moet wel snel zijn, want voor je het weet duiken ze weer onder. De tocht duurt dan ook 3 uur en we worden toch wel beloond voor de bittere kou die we moeten doorstaan. We hebben alles samen toch zo'n 7 à 8 walvissen kunnen zien, de ene al wat dichter (4 meter) dan de andere.
Een unieke gebeurtenis, die we waarschijnlijk niet meer veel zullen beleven.
Na de boottocht zetten we onze tocht terug verder, maar we keren wel terug richting zuiden, vermits een nog noordelijker koers ons te ver zou brengen om nog tijdig terug in Toronto te raken.
We besluiten de nacht door te brengen in een plaatsje Sainte-Anne-de-Beaupré genaamd, met een fenomenale basiliek gekend voor zijn vele mirakels, vooral van kreupele mensen die plots weer kunnen lopen, we zullen een kaarsje branden voor u, Marleen en misschien helpt een bezoek ook om onze Thorben eindelijk eens te leren lopen.

Dag 9: 24 augustus 2008 – Quebec - Tadoussac

Vanochtend waren we weer vroeg uit de veren, nogal vermoeiend maar met onze charels is er natuurlijk ook niets anders te verwachten. Het in- en uitladen van onze valiezen begint zo stilaan ook zijn tol te eisen, ruggewijs dan. We zullen blij zijn als we in onze Canada-auto zitten (Alexandriaans voor en camper). Vandaag vertrekken we voor een tocht van zo'n 250 km richting Tadoussac (zij die de betekenis van dit woord kennen , worden persoonlijk getrakteerd op een Canadian, maar hou het proper hé, want big brother leest ook mee), mijnheer Garmin schat dat we hier toch zo'n 3 uur over zullen doen. We merken al vrij snel waarom, de autostrade loopt dwars door een aantal dorpen en steden.
De remmen van onze auto worden zwaar op de proef gesteld, nogal veel stijgen en dalen, maar het uitzicht is spectaculair, aan de ene kant de baai van de St-Lawrencerivier en aan de andere kant de beboste hellingen (aan Kerstbomen geen gebrek alleszins).
We moeten met de auto zelfs de veerboot op, want plots loopt de autobaan ten einde, maar Alexandra is dolenthousiast.
En zowaar, ons hotel voor vannacht ligt op 80 meter van de veerdienst, ze kan de boten vanuit het raam heen en terug zien gaan en dat 24 uur per dag.
's Avonds halen we nog even een frisse neus in Tadoussac-city, een habbekrats groot en laat Alexandra haar "tag" achter op het strand.
We genieten nog van een lekkere maaltijd met zicht op de baai en maken ons op voor een veelbelovende dag morgen.

Dag 8: 23 augustus 2008 – Quebec

Na veel te vroeg op te moeten staan (Thorben had zin om de stad om 6u15 te verkennen) en een veel te warme nacht vertrekken we om 10u om een wandeling in stad te maken. We klauteren terug naar boven, om onze tocht te beginnen aan het citadel. Dit is een gigantisch fort gebouwd vanaf 1750. Tegenwoordig bieden de verdedigingswerken een plezierige wandeling rond het stervormig fort. Met een Alexandra die continu in de koets wil en wij dus Thorben op de arm moeten nemen, en met trappen op en af was dit niet zo relaxend, vooral niet bij opnieuw 27 graden. Maar wat een prachtig uitzicht langs de rotsen ! En als je dan bent rond gegaan, kom je opeens bij het luxehotel Chateau Frontenac. Dit is Alexandra's droom sinds 6 maanden, en we zullen het geweten hebben.
Na een kort bezoek ervan gaan we iets eten (allee, iemand eet en iemand wandelt met Thorben want hij wil absoluut niet aan tafel zitten) en kijken daarna naar de militaire stoet ter ere van de festiviteiten. Mooie muziek en presentatie van de militaire bans van zo'n 1200 muzikanten, zelfs vanuit België.
Daarna hebben we genoeg van de warmte en proberen zonder kleerscheuren beneden in het hotel te geraken.

Dag 7: 22 augustus 2008 – Montreal - Quebec

Na een korte nacht (Thorben opnieuw om 7u wakker) en een stevig ontbijt (want alle eitjes moeten op) gaan we nog Montreal's haven eens van naderbij bekijken. Alexandra en Thorben vinden de industriële aard ervan maar niets waardoor we beslissen om af te zakken naar de basiliek Notre Dame, het kleinere broertje van Parijs. Daar kunnen we genieten van het prachtig interieur. Daarna terug naar de loft om onze 'valet' te vragen om de wagen te brengen. Hierna begint een deze keer fileloze tocht van zo'n 250 kilometer naar Quebec, het hart van het Frans-Canada. Deze stad van zo'n 170.000 inwoners heeft een sfeer zoals Parijs en is vol met europese ambiance, helemaal anders dan de vorige steden.
Na winkelen op zo'n 40 kilometer buiten Quebec (waar we opnieuw schrikken van de dure prijzen in de winkels) vindt Mister Garmin perfect onze nieuwe stek voor twee dagen. We kunnen inchecken in ons apartementje aan de rand van het oude gedeelte van de stad. Hier komen we te weten dat we juist aankomen op het laatste weekend van de festiviteiten van de 400 years Quebec celibrations, met juist vanavond een gratis concert van de nationale held Celine Dion (status te vergelijken met Eddy Mercx). Er gaan zomaar eventjes 200.000 mensen naar het concert.
Om de stad een beetje te leren kennen, maken we een kort tochtje, dat ons uiteindelijk zo'n kleine twee uur zal nemen. We hebben namelijk geen rekening gehouden met de extreem steile heuvels in Quebec. 15 à 20 graden helling is hier normaal. En bij zo'n 28 graden en een luchtvochtigheid van zo'n 80 % was dit een deftige uitdaging. Na de oude stad beklommen te hebben, dalen we weer af om te genieten van een zwoele nacht.

Dag 6: 21 augustus 2008 – Montreal

God, wat vliegt de tijd toch, al dag 6 en we hebben nog zo véél te zien. De dag ingezet met wat croissantjes, eitjes en koffie, want het belooft weer een drukke dag te worden.
We starten onze tocht op Place Jacques Quartier en besluiten wijselijk de metro en de bus te nemen naar Mont-Royal. De receptionist van het hotel noemde het traject naar Mont-Royal een goede work-out, maar de conditie is niet meer wat ze geweest is en onder deze hitte zouden we gewoon verdampen. Sorry folks, het is hier inderdaad zeer warm, maar ik las dat jullie ook mooi weer wordt beloofd.
Op de top van Mont-Royal konden we genieten van een schitterend uitzicht over Montreal, toch wel een aangename stad met veel gezichten. Hier zouden we zeker kunnen aarden.
Onze maag is ondertussen beginnen knorren en waar beter dan de rue Saint-Denis om een gezellig restaurantje op te zoeken. Zalig gewoon.
We zetten onze tocht verder richting Parc Olympique waar in 1976 de olympische spelen werden gehouden, vrij fenomenaal, maar vemoedelijk niets vergeleken met Bejing.
Vandaag houden we het voorlopig voor bekeken, want onze voetjes verdienen wat rust, alsook Alexandra en Thorben. Jammer dat we morgen reeds vertrekken, want je tip, Hilde, leek zeer interessant, maar misschien keren we nog eens terug hé.
Wat betreft het "mokkes-spotten" van Thorben, vandaag zat hij al aan hun billen in de metro, waar moet dat naartoe met die jongen... zou hij op zijn papa lijken of toch eerder op zijn mama, ik laat het in het midden...

Dag 5: 20 augustus 2008 – Kingston – Montreal

We starten de dag met een gezond ontbijt, klaargemaakt door onze gastvrouw Jackie in de Jubilee Bed & Breakfast en kletsen nog wat met de andere gaste en de gastheer.
Rond 10 uur kunnen we dan verder naar Montreal, terug zo’n 250 km en vandaag belooft het toch weer wat warmer te worden.
Wat opvalt is de ééntaligheid van de verkeersborden, van zodra we de provincie Québec binnenrijden.
We hebben voor ons verblijf in Montreal een loft aan de “Vieux Port” uitgekozen en dat blijkt een schot in de roos. Temidden van vele restaurantjes en cafeetjes en vooral veel kruipruimte voor Thorben (die nog steeds te lui is om te stappen).
We doen nog snel wat boodschappen in een shopping mall, waar we bijna verdwalen (zo groot) en passeren nog langs de Notre-Dame van Montreal, waar Céline Dion blijkbaar nog in het huwelijk is getreden.
We besluiten vandaag vroeg onder de wol te kruipen, want morgen belooft nog een drukke en vermoeiende dag te worden in Montreal en mama moet de blog natuurlijk nog updaten.
Bonne nuit et à demain…

Dag 4: 19 augustus 2008 – Toronto – Kingston

Vamorgen was mijnheer Thorben weeral wakker om 5.00 uur, het wordt blijkbaar een gewoonte. Na een uurtje zijn we tot de vaststelling gekomen dat het gezoem van de airco wonderen verricht en ja, gelukkig wiegt dit geluid hem in slaap… weliswaar tot 9.00 uur in de ochtend.
We nemen snel onze bagage bij elkaar en staan vertrekkensklaar naar Kingston, zo’n 260 km verderop, tussen Toronto en Montreal…maar o wee, waar is die portefeuille van Albien nu ook weer naartoe? De auto is net volgestouwd en Albien meent zich te herinneren dat hij hem gisteren in de supermarkt voor het laatst heeft gezien. Nog even naar de supermarkt, maar ook daar geen spoor van de portefeuille. Er zit niet anders op dan naar Cardstop te bellen en alle creditkaarten te blokkeren…
In mineur vertrekken we dan maar voor onze tocht naar Kingston, het is vandaag ook heel wat koeler dan gisteren, nog zo’n 21° maar toch nog zonneschijn.
Wat ons opvalt is dat de natuur er vrijwel gelijkaardig als in België uitziet, vooral qua bomen en planten is er weinig verschil te merken. Er wordt hier wel veel zorg besteed aan de bloemen, overal zien die er zeer verzorgd uit.
Rond 16.00 uur komen we aan in onze bed & breakfast in Millhaven (Bath), bij een familie die nog roots heeft in Nederland. Ze spreken dan ook een aardig mondje nederlands en zelfs Thorben heeft er een maatje bij, Joe, hun geadopteerd zoontje van 8 maanden en hun hond Kisha.
Bij het uitladen van de koffers, komt er ook nog iemand anders piepen, jaja, het is bruin uit leer en rijmt op –euille… jammer voor die geblokkeerde kaarten, maar eigenlijk was het een truc van Albien om op andermans kosten door Canada te trekken, de profiteur.
’s Avonds trekken we ook nog even Kingston binnen, heel vroeger nog de hoofdstad van Canada en tevens de geboortestad van de bekendste rockster van Canada – summer of 69’er Bryan Adams.
Verhongeren zullen we in deze stad niet, want Kingston heeft blijkbaar het grootst aantal restaurants per inwoner in Canada en dat merken we. We laten ons adviseren door onze Rough Guide en stappen “Chez Piggy” binnen, een geslaagde keuze, maar het wordt een maaltijd in 2 shiften, want Thorben wil wat gaan “mokkes-spotten” in het plaatstelijke nachtleven. En succes dat hij heeft, van “he’s so cute” tot “I like the way he’s rocking”, mochten we geld vragen voor elke keer iemand naar hem kijkt, we zouden al rijk zijn…
Rond 22 uur ploffen de kindjes in bed en wonder boven wonder, slapen beiden door tot 7 uur in de ochtend. We lijken helemaal herboren.

Dag 3: 18 augustus 2008 – Toronto - Niagara Falls - Toronto

Reeds vroeg in de morgen (5 uur) wordt Thorben weeral wakker, we kunnen het hem natuurlijk niet kwalijk nemen. Een yoghurtje schenkt hem gelukkig voldoening en hij valt weer in slaap tot 8.00 uur.

Albien en Jan gaan dan op zoek naar onze huurwagen, die vanaf nu deel zal uitmaken van onze rondreis. Het is een “Uplander” geworden, ongelooflijk groot en ook de kindjes hebben hun eigen stoeltjes.

Eerst nog een full american breakfast met spek en eieren, pannekoeken, toast en sloten koffie.
Daarna begeven we ons met de wagen richting Niagara Falls, een ritje van zo’n anderhalf uur, maar ook hier in Canada kennen ze files, waardoor we er zo’n uurtje langer over doen.
Gelukkig maken de kindjes van de gelegenheid gebruik om wat bij te slapen (hopelijk niet om mama en papa en Jan vannacht uit hun slaap te houden).
Een vriendelijke meneer, Garmin genaamd, brengt ons gelukkig (bijna) rehtstreeks naar onze bestemming.
We wandelen, diep onder de indruk, langs de watervallen en laten de verfrissende nevel, die ze veroorzaken, maar al te graag op ons afkomen. Het is dan ook bloedheet vandaag (zo’n 30°) en veel schaduw valt hier niet te bespeuren.
Papa Albien en Alexandra wagen zich zelfs aan een tocht met de “Maid of the Mist”, een boot die tot aan de watervallen gaat en een verfrissende douche bezorgt aan alle waaghalzen.
Mama, Jan en Thorben genieten ondertussen van een frisse Canadian op een terrasje, want Thorben begint nog maar te huilen van een straal van de douche, laat staan dat hij onder een waterval gaat varen… maar toch, hij is toch ook onder de indruk van die watermassa.

We haasten ons rond 17.00 uur naar de wagen, want donkere wolken dringen zich voor de zon.
Om de dag af te ronden en onze magen te vullen, bezoeken we nog even het plaatsje Niagara-on-the-Lake zo'n 20 km verderop en omgeven door wijngaarden.
We genieten van een een heerlijke maaltijd en een lekker flesje plaatselijke wijn in de lokale pub.

De terugtocht naar Toronto gaat gepaard met een zwaar onweer, maar gelukkig brengt papa Albien ons veilig terug naar het hotel voor de laatste nacht in Toronto.
Morgen vervolgen we onze reis naar Kingston, zo'n 260 km verderop en halverwege naar Montreal.
Hoog tijd dus om te gaan slapen (bijna énen hier of zeven uur in de ochtend voor jullie).
Slaap ze of beter werk ze :-)

Dag 2: 17 augustus 2008 – Toronto

We starten de dag met een zelfgemaakt ontbijt en begeven ons dan naar de metro om wat sightseeing te gaan doen. Het belooft weer een warme (28°) en zonnige dag te worden.
De eerste halte wordt al meteen de CN-tower, de grootste vrijstaande toren ter wereld (553 meter). Dit wordt weer een uurtje aanschuiven, maar dat hebben we er graag voor over. Met een lift worden we in 58 seconden 346 meter naar boven gestuwd, Thorben en Alexandra vinden het geweldig en het uitzicht is adembenemend.
Van bovenaf kunnen we 360° rondom ons zien en onze waaghalzen begeven zich zelfs op de glazen vloer, met een mooi uitzicht op… de dieperik. Ook Jan en Anne overwinnen hun hoogtevrees en maken hun eerste aarzelende stapjes over de glazen vloer, als dit maar goedkomt…
De obligate shop na elke attractie rond ons bezoek aan de CN-tower af en we begeven ons richting “Harbourfront”. Wat verfrissing langs Lake Ontaria doet ons deugd en we genieten van een frisse pint Canadian beer en lekkere warme sandwiches op een terrasje aan de rand van het meer.
Daarna begeven we ons richting “Chinatown”, waar we terechtkomen in een kleurrijke mengelmoes van culturen. Veel winkeltjes en restaurantjes wisselen elkaar af, maar Thorben heeft het wel gehad voor vandaag en hier eindigen we dan ook onze eerste dag sightseeing.
We besluiten de dag af te ronden met een verkwikkende plons in het zwembad van het hotel en dan kunnen Alexandra en Thorben reeds naar bed.
Ik probeer de blog nog in orde te zetten, maar de Wi-Fi connectie beslist er vandaag anders over, morgen hopelijk beter…

Dag 1: 16 augustus 2008 – Brussel – Frankfurt – Toronto

Vanmorgen om 3.00 uur reeds uit de veren voor de grote dag. Rond 4.15 vertrokken naar de luchthaven, waar onze lading wordt ingescheept.
Omdat we nog zin hadden in een Paulaner weissbier nog even een ommetje gemaakt via Frankfurt. De vlucht van 11 uren is zeer goed meegevallen, Thorben heeft zelfs geslapen als een engeltje en niet van zijn oren gemaakt. We zijn dus vrij ontspannen aangekomen in Toronto om 13.00 uur plaatselijke tijd (of 19 uur in België).
Met een “welcome in Canada” worden we opgewacht op de luchthaven, maar dan mogen we wel eerst een uurtje aanschuiven om aan een kruisverhoor onderworpen te worden om nog maar het land binnen te mogen. Gelukkig slagen we met glans en kunnen we onze reisweg richting downtown Toronto aanvatten.

Gelukkig schijnt de zon en kunnen we nog eens genieten van een echte zomerdag van 28° en een aangenaam briesje.
Met de taxi gaat het richting Ramada Plaza Hotel in downtown Toronto, waar we onze bagage neerploffen en op zoek gaan naar een hartige hap. Het lijkt nog wat vroeg (16.30), maar we moeten nog wat wennen aan het uurverschil van 6 uren en Thorben lijkt de strijd met de slaap ondertussen wel te verliezen.
Nog snel een lekkere steak in the “Keg Mansion” en dan naar dromenland (de één al wat vroeger dan de ander).

Om 2.30 ’s nachts lijken Thorben en Alexandra weer klaar voor een nieuwe dag, maar mama en papa zien dat nog niet zo zitten, dus snel wat de magen gevuld en terug in bed gestopt. Gelukkig slapen ze beiden door tot 8.00 uur.

reisverslag Canada: de voorbereidingen