Vanochtend waren we weer vroeg uit de veren, nogal vermoeiend maar met onze charels is er natuurlijk ook niets anders te verwachten. Het in- en uitladen van onze valiezen begint zo stilaan ook zijn tol te eisen, ruggewijs dan. We zullen blij zijn als we in onze Canada-auto zitten (Alexandriaans voor en camper). Vandaag vertrekken we voor een tocht van zo'n 250 km richting Tadoussac (zij die de betekenis van dit woord kennen , worden persoonlijk getrakteerd op een Canadian, maar hou het proper hé, want big brother leest ook mee), mijnheer Garmin schat dat we hier toch zo'n 3 uur over zullen doen. We merken al vrij snel waarom, de autostrade loopt dwars door een aantal dorpen en steden.
De remmen van onze auto worden zwaar op de proef gesteld, nogal veel stijgen en dalen, maar het uitzicht is spectaculair, aan de ene kant de baai van de St-Lawrencerivier en aan de andere kant de beboste hellingen (aan Kerstbomen geen gebrek alleszins).
We moeten met de auto zelfs de veerboot op, want plots loopt de autobaan ten einde, maar Alexandra is dolenthousiast.
En zowaar, ons hotel voor vannacht ligt op 80 meter van de veerdienst, ze kan de boten vanuit het raam heen en terug zien gaan en dat 24 uur per dag.
's Avonds halen we nog even een frisse neus in Tadoussac-city, een habbekrats groot en laat Alexandra haar "tag" achter op het strand.
We genieten nog van een lekkere maaltijd met zicht op de baai en maken ons op voor een veelbelovende dag morgen.
1 opmerking:
Haha gevonden ! Het komt van
totouskak” (means “breasts” in the Innu language). Is't proper genoeg ?
Laat die Canadian maar komen :-)))
Een reactie posten