Na een korte nacht (Thorben opnieuw om 7u wakker) en een stevig ontbijt (want alle eitjes moeten op) gaan we nog Montreal's haven eens van naderbij bekijken. Alexandra en Thorben vinden de industriële aard ervan maar niets waardoor we beslissen om af te zakken naar de basiliek Notre Dame, het kleinere broertje van Parijs. Daar kunnen we genieten van het prachtig interieur. Daarna terug naar de loft om onze 'valet' te vragen om de wagen te brengen. Hierna begint een deze keer fileloze tocht van zo'n 250 kilometer naar Quebec, het hart van het Frans-Canada. Deze stad van zo'n 170.000 inwoners heeft een sfeer zoals Parijs en is vol met europese ambiance, helemaal anders dan de vorige steden.
Na winkelen op zo'n 40 kilometer buiten Quebec (waar we opnieuw schrikken van de dure prijzen in de winkels) vindt Mister Garmin perfect onze nieuwe stek voor twee dagen. We kunnen inchecken in ons apartementje aan de rand van het oude gedeelte van de stad. Hier komen we te weten dat we juist aankomen op het laatste weekend van de festiviteiten van de 400 years Quebec celibrations, met juist vanavond een gratis concert van de nationale held Celine Dion (status te vergelijken met Eddy Mercx). Er gaan zomaar eventjes 200.000 mensen naar het concert.
Om de stad een beetje te leren kennen, maken we een kort tochtje, dat ons uiteindelijk zo'n kleine twee uur zal nemen. We hebben namelijk geen rekening gehouden met de extreem steile heuvels in Quebec. 15 à 20 graden helling is hier normaal. En bij zo'n 28 graden en een luchtvochtigheid van zo'n 80 % was dit een deftige uitdaging. Na de oude stad beklommen te hebben, dalen we weer af om te genieten van een zwoele nacht.
1 opmerking:
Thorben is op de foto te zien totaal niet geïnteresseerd in Celine Dion.
Mooie foto ook van ons lief Alexandrake.
Een reactie posten