Vanmorgen weer wakker geworden onder een stralend zonnetje en dit wordt de laatste dag met onze Canada-auto. We volgen de Sea-to-sky Highway richting Vancouver, waar men zich al volop aan het opmaken is voor de winterspelen van 2010, want overal zijn er wegenwerken. Het vrouwvolk wordt hier ingezet om bij begin en einde der werken de stop- en de slow-downbordjes vast te houden, is dit nu emancipatie of gewoon bezigheidstherapie? Het zou al iets oplossen aan de Belgische werkloosheidsgraad, mochten zulke jobs ingevoerd worden. Bon, we wijken af.
We worden van de besneeuwde toppen naar de meren geleid, die de voorbode zijn van de Pacific of de Stille Oceaan.
We rijden nog even langs de ingang van de Capilano Canyon, waar je over de langste hangbrug van de wereld kan lopen, maar een gebrek aan tijd (en de ridicuul hoge ingangsprijs) noopt ons af te druipen.
Ongewild rijden we dan met onze camper door Stanley Park en door downtown Vancouver, geen sinecure met dit drukke vrijdagnamiddag-spitsverkeer, maar papa Albien loodst ons veilig naar de andere kant van de stad. We kunnen hier onze tenten opslaan voor onze laatste nacht in de Canada-auto.
Terwijl we buiten nog genieten van de zonsondergang bij een frisse Canadian, merkt Jan dan toch onze eerste beer op… een wasbeer weliswaar, maar toch een beer hé… zo lief.
Vanaf morgen genieten we dan nog 3 daagjes van dowtown Vancouver, Victoria zal jammer genoeg niet meer voor deze reis zijn, maar maybe…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten